Веруючая бабуля

Глава 1На адной вуліцы жылі тры суседзі і адна суседка. Пакуль бабка жыла з імі, яны крыўдзілі яе, а яна стаяла як камень і малілася, каб яны адышлі ад сваіх спрэчак.Старая бабуля — гадоў ёй было семдзесят чатыры — хадзіла з кійком. Праз некалькі крокаў яна прыпынялася, каб перачакаць боль у нагах. Кожны раз яна згіналася так нізка, што нагадвала сагнуты масток. Вочы ў яе былі блакітныя, а валасы белыя, быццам снег. Адзенне было па модзе мінулага стагоддзя: кіцель і нейкая чароўная шапка з жывёламі на ёй. На нагах у яе былі чырвоныя туфлі, якім яшчэ нямнога — і нават самы бедны не насіў бы такога адзення.Яе дзеці пакінулі яе яшчэ даўным-даўно. Не таму, што яна была дрэнная ці крыўдзіла іх. Яны зрабілі гэта, каб вывучыць усё і ўсё ўбачыць — ім не хапала сіл на яе. Грошы, якія ў яе былі з пенсіі, яна траціла на царкву, у якой працавала, і на сваю маленькую хатку. Яна любіла купляць малень…