Burja

Глава 1Prěvod iz russkogo V. SergějevymDnes denj od početka byl oblačny. Govorili sut, že na grad se dvigaje neobyčajnoj moči burja, ale mnogo ljudij myslili sut, že ovo bylo jedino ogovarjanje. Ja osoblivo ne věril jesm v možlivost stihijnoj katastrofy, i zato, ignorujuči obyčajny za Peterburg větr i hlad, izšel jesm na vsakodennu pohodku. Moj put obyčajno se imal črěz Senatsku Plošču, a poslě se napravjal jesm pohoditi po mostovoj po znamenitoj Nevě. V ovo vrěme už padal sněg, voda leděněla, i rěka v gradskoj svojej česti byla bez malogo obložena bělym sněžnym pokryvalom. Jedino v něktoryh městah možlivo bylo viděti proruby vo ljdu, odkud ljudi mogli sut brati vodu za svoji nudži. K ovym prorubam obvezno se sbirali nevelike redy. Generalno oni moj razgled ne sut pritegali. Segodenny denj ne byl izključenjem, i zato ja gordo jesm prohodil mimo sěryh flek ljudij, obstupavših město blizk…