Поэзия
СТИХИ (на армянском языке)
ՃԱՔԱԾ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆ Բանաստեղծություններ Արիս Արսենի ԱՐՑԱԽԻ ՀԱՎԵՐԺՈՒԹՅՈՒՆԸ (Էքսպրոմտ Մեր տան պատի տակ, մեջքս ժեռ քարի Նստել, նայում եմ ծնվող աշխարհին Մեր տան պատի տակ, մեջքս ժեռ քարի Նստել, նայում եմ ապրող աշխարհին Մեր տան պատի տակ, մեջքս ժեռ քարի Նստել, նայում եմ...
Իսկ հին երկի Մշուշ է թվում՝ հի՜ն ու անցա՛ծ Բայց անցած ցավը դեռ կրկնվում է Իզաբելլա՛, քո՛ւյր, խենթ ու տխրա՛ծ ...
Читать фрагмент
Читать ещёՃԱՔԱԾ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆՃԱՔԱԾ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆԲանաստեղծություններԱրիս ԱրսենիԱՐՑԱԽԻ ՀԱՎԵՐԺՈՒԹՅՈՒՆԸ(ԷքսպրոմտՄեր տան պատի տակ, մեջքս ժեռ քարիՆստել, նայում եմ ծնվող աշխարհինՄեր տան պատի տակ, մեջքս ժեռ քարիՆստել, նայում եմ ապրող աշխարհինՄեր տան պատի տակ, մեջքս ժեռ քարիՆստել, նայում եմ... անցնող աշխարհին01.06.88, Բաքու-Կազան (գնացքուՏՈՒՆԸԻմ առաջին ճիչը, որ լսել է տունըԻմ առաջին ճիչը վաղո՜ւց չկաԲայց հիշո՛ւմ է տունը։ Ու ապրո՛ւմ է տունՄեր այն հեռո՜ւ գյուղում ադամանդյաՈւ երբ ամեն անգամ ես այցի եմ գալիԵվ լուռ լռում լռած դռան առաջՏան պատերն ասես անուրջներ են լալիս..Ու լսվում է միշտ մի անհո՜ւյս հառաչԾանրանում են մեկեն քայլերս՝ տուն եկաԾնկներս լուռ ծալվում փլվում հողինՆկարս տան պատին ծանրությո՛ւն է անումԵրբ ե՛ս պիտի պատին երկարվեիՈւ կանգնել եմ շվար՝ հիմա ի՞նչ եմ, տանտե՞Հիմա դաղձն է ձգվում տանս պատինՏանս անքուն պատին ձգվում եղինջն անտերՍպառնում է նույնիսկ... ժամանակի՛ն...Իմ առաջին ճիչը, որ լսել է տուՄեր այն հեռո՜ւ գյ…
Иногда самые важные истории начинаются с первой страницы.
Комментарии 0